شمارهٔ ۱۳۲
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از سختی‌ها و ناپایداری‌های زندگی می‌گوید. او به کشتی خود تشبیه می‌کند که به آرامی در دریا حرکت می‌کند، اما نگران است که این کشتی او را به سوی سواحل ناخواسته ای ببرد. به تعبیر دیگر، او از بی‌ثباتی و خطراتی که ممکن است آینده‌اش را تهدید کند، می‌ترسد.
کشتی ام بسکه کند موج صفت رم ز کنارترسم آخر بکنار دگرم اندازد!
هوش مصنوعی: کشتی من به قدری با موج‌ها درگیر است که از کناره می‌ترسم و نگرانم که مرا به سمت دیگری پرت کند!