شمارهٔ ۱۳۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی رخسار معشوق اشاره می‌کند و به تأثیر آن بر دنیای اطراف می‌پردازد. او می‌گوید که نگاه معشوق می‌تواند رنگ و چهره‌اش را همچون شاخهای ارغوانی زیبا کند و رنگ و حالتش را به گونه‌ای تغییر دهد که آیینه، یادآور برگ‌های خزان شود. به نوعی، زیبایی و عشق معشوق همه چیز را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
نگه را، عکس رخسار تو، شاخ ارغوان سازدشکست رنگ من، آیینه را برگ خزان سازد
هوش مصنوعی: اگر به چهره تو نگاه کنم، این نگاه می‌تواند مانند شاخهای از گل ارغوان زیبا باشد. اما اگر رنگ من تحت تاثیر قرار بگیرد، آنگاه آیینه شبیه برگ‌های خزان خواهد شد.