شمارهٔ ۱۶۳
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به بی‌نظمی‌ها و ناپاکی‌های جهان اشاره می‌کند و از زیبایی و لطافت گل غنچه یاد می‌کند که حتی در مواجهه با لعل (زبان یا سخن شیرین) نیز به طرز زیبایی صحبت می‌کند. این بیان نشان‌دهنده ظرافت و دلنشینی در میان ناپاکی‌هاست.
بی تمیزیهای عالم بین که پیش لعل اوغنچه هم با این دهن، حرف نزاکت میزند!
هوش مصنوعی: به دقت به بی‌نظمی‌های جهان نگاه کن، زیرا حتی غنچه‌ها هم در مقابل زیبایی لعل او با این دندان‌های کوچک، سخن از ادب و نزاکت به میان می‌آورند!