شمارهٔ ۱۷۹
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از زیبایی و جذابیت حسن معشوقه‌اش می‌ترسد، چرا که این زیبایی ممکن است روزی به حدی برسد که مانند آفتاب درخشان و گاه خیره‌کننده شود.
ز گرم رویی حسن تو، سخت میترسمکه رفته رفته جمال تو آفتاب شود
هوش مصنوعی: از زیبایی و گرمای روی تو، خیلی نگرانم که کم کم زیبایی‌ات به اندازه‌ی تابش آفتاب زیاد شود.