شمارهٔ ۱۸۲
هوش مصنوعی: این بیت از شاعر به تصویر کشیدن زیبایی و جذابیت معشوق است. غم و اندوه آن معشوق، مانند دود می‌شود و در عین حال چهره‌اش نسبت به نگاه‌ها و حسادت‌ها به زیبایی شاخ گل می‌ماند. به طور کلی، بیانگر احساسات عمیق و زیبای عشق و جذابیت معشوق است.
از غمش دود نفسها، دسته سنبل شوداز رخش مد نظرها، رشک شاخ گل شود!
هوش مصنوعی: از اندوه او، دودی از سینه‌ها بلند می‌شود و زیبایی‌اش چنان است که سنبل‌ها به جمع می‌آیند و از چهره‌اش، دیگر گل‌ها حسادت می‌کنند.