شمارهٔ ۱۹۰
هوش مصنوعی: در روزگاری که من در عشق و حال بودم، موهای او به گیسو در دنیای ناپیدا میچرخید.
روزگاری که منش سر بقدم میسودمزلف او در عدم آباد کمر میگردید
هوش مصنوعی: در زمانی که من با احترام و وقار حرکت میکردم، زلف او در حالتی نامرئی و دور از دنیا، دور کمرم میپیچید.