شمارهٔ ۲۰۶
هوش مصنوعی: غزل به زیبایی لبهای میگون اشاره دارد که رنگین و دل‌ربا هستند. این موضوع به قدری پرحرارت و داغ است که اگر خون لعل به جای آن باشد، دیگر وجود نخواهد داشت و حیاتش به خطر می‌افتد. در واقع، شاعر به شدت تحت تأثیر زیبایی و جذابیت این لب‌ها قرار دارد.
ز بس داغست از رنگینی لبهای میگونشبمثقب رگ زنی گر لعل را، ناید دگر خونش
هوش مصنوعی: از شدت زیبایی و جذابیت لبهای رنگین او، به قدری احساس درد می‌کنم که اگر بر لعل (گوهر قرمز) ضربه‌ای بزنم، خون او دیگر بیرون نخواهد آمد.