شمارهٔ ۲۰۹
هوش مصنوعی: این مصرع بیان می‌کند که اگر از دید دیگران فقر و تنگدستی پنهان باشد، باید نگران آن نبود. زیرا نعمت و رفاه ما به اندازه کافی نیست و همچون سرپوشی بر روی کاسه ما قرار ندارد. به عبارت دیگر، انسان نباید به ظواهر و قضاوت‌های دیگران اهمیت دهد، چرا که واقعیت زندگی ممکن است متفاوت باشد.
باشد از خلق چه پوشیده، ز فقر است چه باک؟نعمتی کاسه ما را نبود چون سرپوش!
هوش مصنوعی: از اینکه دیگران از وضعیت ما خبر نداشته باشند، نگران نیستیم. این فقر چه اهمیتی دارد وقتی که نعمت‌های ما به قدری کم است که گنجایش آن‌ها را هم نداریم؟