شمارهٔ ۲۱۱
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از شدت احساساتش می‌گوید که هر لحظه با آتش عشق خود گرما و شعله‌ای را به وجود می‌آورد. او همچون اشک شمع، در مسیر عشقش دچار غم و اشک می‌شود.
ز آتشپاره خود گرمیی تا وا کشم، هردمچو اشک شمع در هر گام میگیرم سر راهش
هوش مصنوعی: اگر از شعلۀ وجود خودم کمی گرما بگیرم، در هر قدم مانند اشک شمع، در راه او می‌ریزم.