شمارهٔ ۲۲۶
هوش مصنوعی: شاعر به وطن خود می‌رود و از دوری و جدایی احساس حسرت و درد می‌کند، و کسی نمی‌تواند آنچه او از این جدایی متحمل می‌شود را درک کند.
می‌روم سوی وطن، حسرت به غربت می‌کشمکس نبیند آنچه من از دست فرقت می‌کشم!
هوش مصنوعی: من عزم سفر به دیار خود را دارم و در دل غم غربت را احساس می‌کنم. هیچ‌کس نمی‌داند من در این دوری چه درد و رنجی را تحمل می‌کنم!