شمارهٔ ۲۴۵
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس ناامیدی و دردمندی شاعر است. شاعر به خم شدن قامت خود در پیری اشاره می‌کند و از ویرانی دلش سخن می‌گوید. او با استفاده از استعاره به تیغ کج اشاره کرده و خواسته‌اش از دل را به عمل آوردن چیزی راست و درست نشان می‌دهد. در مجموع، شعر تضاد بین پیری و امید به اصلاح اوضاع را به تصویر می‌کشد.
قامت از پیری چو خم شد، دل ازین ویران بکنبر تو چون این تیغ کج شد راست، دل از جا بکن
هوش مصنوعی: زمانی که قامت انسان به خاطر پیری خم می‌شود، دل او را از این ویرانی رها کن؛ زیرا هنگامی که چاقوی کج می‌شود، باید دل را از جا کند و به سمت دیگری بفرستد.