شمارهٔ ۲۶۴
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت از درد و رنجی که بر او فشار می‌آورد صحبت می‌کند و نشان می‌دهد که جسم او به شدت رنجور و ضعیف شده است. او احساس می‌کند که مانند گلی پژمرده، دیگر چیزی جز نام و ظاهری از خود باقی نمانده است.
ز بس کاهید جسم زار من از درد پنهانیچو گل بر خرده جان نیست غیر از جیب و دامانی!
هوش مصنوعی: بدلیل درد پنهانی که دارم، بدن زار و رنجورم مانند گلی است که بر روی خاک ریخته شده. در این حال، چیزی جز چاک و درز لباس بر بدنم باقی نمانده است.