غزل شمارهٔ ۱۱۵
هوش مصنوعی: این شعر به تمجید و ستایش زیبایی و ویژگی‌های خاص محبوب اشاره دارد. شاعر با استفاده از تشبیهات زیبا و غنایی، عشق و علاقه‌اش را به محبوب ابراز می‌کند. او برای محبوب خود آرزو می‌کند که همیشه مورد حفاظت و کامیابی قرار گیرد و از چشم حسودان دور باشد. شاعر همچنین به قدرت و جذابیت محبوب اشاره کرده و بیان می‌کند که عشقش به او همیشگی و عمیق است. در نهایت، او خود را بنده و خدمتگزار این محبوب توصیف می‌کند و خاک کوی او را برترین نعمت‌ها می‌داند.
بوسه‌گهِ آسمان نعل سمند تو بادنوردِه آفتاب بخت بلند تو باد
هوش مصنوعی: جایی که بوسهای از آسمان به زمین میرسد و سمند تو با باد راه میرود، این نشانهای است از خوششانسی بلند تو.
خواجهٔ جانی به لطف، شاه جهانی به قدرگردن گردنکشان رام کمند تو باد
هوش مصنوعی: ای بزرگوار، خالق جهان به اندازهی قد و قامت گردنکشان، به خاطر مهربانیات، تو را در دام خود گرفته است.
تا رخ و موی تو را درنرسد چشم بدمردمِ آن چشم‌ها جمله سپند تو باد
هوش مصنوعی: تا وقتی که چشمِ بدِ مردم به چهره و موی تو نیفتد، همه آن چشم‌ها برای تو مانند آتشِ مقدس و محافظ هستند.
خنجر تو چون پرند روشن و با زینت استخون دل عاشقان نقش پرند تو باد
هوش مصنوعی: خنجر تو مانند پرندهای است که روشن و زیباست، و خون دل عاشقان به زیبایی آن نقش بسته است.
نامزد نیکوئی بر درِ ایوان توستنامزد خرمی چشم نژند تو باد
هوش مصنوعی: سخن از کسی است که برای تو نامزد و شایستهای در مقابل درب خانهات وجود دارد و آرزو می‌کند که خوشی و شادابی چشمانت همیشه باقی بماند.
عشق تو را تا ابد جای ز جان من استجان مرا تا اجل قوت ز قند تو باد
هوش مصنوعی: عشق تو همواره در وجود من قرار دارد و جان من تا زمانی که هستم، از شیرینی تو زندگی میگیرد.
من چه سگم ای دریغ کآمده در بند توآنکه مَنَش بنده‌ام بستهٔ بند تو باد
هوش مصنوعی: من چه موجودی هستم که بدبختانه در دام تو گرفتار آمدهام؛ کسی که روح و وجودم به بند تو وابسته است.
سرمهٔ خاقانی اَست خاک سر کوی توافسر خاقان چین نعل سمند تو باد
هوش مصنوعی: خاک سر کوی تو به مانند سرمهای است که خاقانی برچشم مینهد و افسر خاقان چین هم نازک و زیباست چون نعل سمند تو.