غزل شمارهٔ ۲۸۶
هوش مصنوعی: این شعر به وصف زیبایی‌های معشوق و تاثیر آن بر عاشق می‌پردازد. شاعر از لعل و زلف معشوق به عنوان نماد زیبایی و عشق استفاده کرده و به تاثیر عمیق نگاه و وجود او بر جان عاشقان اشاره می‌کند. با زبانی پرمهر و عاطفی، او خواهان کمی آرامش و لطافت از طرف معشوق است و از او می‌خواهد که بر عشق خود بیشتر توجه کند. در نهایت، شاعر خود را وابسته به معشوق می‌داند و نیک و بد خویش را در ارتباط با او می‌بیند.
ای لعل تو پرده‌دار پروینوای زلف تو سایبان نسرین
هوش مصنوعی: ای لعل (دُرّ) تو مانند پرده‌دار (پوششدهنده) ستارههای پروین است و وای که زلف تو همچون سایبانی برای گل نسرین میباشد.
چشم تو ز نیم زهر غمزهخون کرد هزار جان شیرین
هوش مصنوعی: نگاه تو با ناز و غمزه هزاران دل شاد را به درد آورد و جانها را به گریه انداخت.
صد عیسی دردمند را بیشدر سایهٔ زلف کرده بالین
هوش مصنوعی: بسیاری از بیمارانی که در رنج و درد به سر میبرند، زیر سایهٔ موهای زیبای محبوب، آرامش و سرپناه یافتهاند.
از چشم بد ایمنی که دارددندان و لب تو شکل یاسین
هوش مصنوعی: چشمهای زیبا و شفافی که همچون دندانه و لب تو، به خصوصیات یاسین (یکی از نامهای رسول خدا) آراستهاند، از آسیب و گزند دور هستند.
آهسته‌تر ای سوار چالاکبر دیدهٔ ما متاز چندین
هوش مصنوعی: به آرامی حرکت کن، ای سوار چابک، که ما از تو به دقت نظاره میکنیم.
حقی که نه از وفاست بگذارراهی که نه از صفاست مگزین
هوش مصنوعی: حقّی که بر پایه وفا نیست را رها کن و راهی را انتخاب نکن که ناشی از صفا و پاکی نیست.
آن کز تف عشق توست در تبجویان ز لب تو مهر تسکین
هوش مصنوعی: آنچه که از عشق تو در دل بیتابم میجوشد، از لبان تو آرامشی مییابد.
هر ذره که بر تو می‌فشاندلطفی بکن ای نگار برچین
هوش مصنوعی: هر بخش از محبت و لطفی که به تو میرسد، ای محبوب، به آن پاسخ مناسب بده و زیبایی‌های آن را بچین.
خاقانی را از آن خود داننیک و بد او از آن خود بین
هوش مصنوعی: خاقانی را بهعنوان شخصی مستقل بشناس و خصوصیات خوب و بد او را به خود او نسبت بده.