غزل شمارهٔ ۳۳۶
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به معشوق خود می‌پردازد و از او می‌خواهد که دردهای جدیدی به دردهای قدیمی‌اش اضافه نکند. او به زیبایی و ناز معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که هر روز بر جذابیت او افزوده می‌شود. در عین حال، شاعر از غم و هجران می‌گوید و نشان می‌دهد که این دردها هیچ‌گاه کمتر نشده‌اند. به‌طور کلی، شاعر خواسته یا ناخواسته در زندگی خود به عشق و دردهایش اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد که کمتر بر غم و رنج او بیفزاید.
باز از کرشمه زخمهٔ نو درفزوده‌ایدرد نُوَم به درد کهن برفزوده‌ای
هوش مصنوعی: شما دوباره با ناز و فریب خود، غم و اندوه تازهای را به دردهای قدیمیام اضافه کردهاید.
کوتاه بود بر قدت ای جان قبای نازکه‌امروز پارهٔ دگرش درفزوده‌ای
هوش مصنوعی: این جمله به زیبایی به توصیف ویژگیهای جذاب و لطیف کسی پرداخته است. اشاره به این دارد که با وجود اینکه لباس او به خوبی به قامتش نمینشیند، ولی او به زیبایی و شکوه خود افزوده است. به نوعی نشان می‌دهد که کسی به مرور زمان زیبایی و جذابیت بیشتری پیدا کرده است.
در ساز ناز بود تو را نغمه‌های خوشاین دم قیامت است که خوش‌تر فزوده‌ای
هوش مصنوعی: در اینجا به زیبایی و لطافت نغمههایی که تو به هنگام ناز و دلربایی مطرح میکنی اشاره شده است. این لحظه، لحظهای مهم و ویژه است که صدای تو را زیباتر و دلنشینتر کرده است.
آخر چه موجب است که باز از حدیث وصلکم کرده‌ای و در سخن زر فزوده‌ای
هوش مصنوعی: در اینجا شخص به یکدیگر می‌گوید که دلیل چیست که درباره ملاقات و ارتباط نزدیک کمتری صحبت میکنی و بیشتر به مسائل بیمحتوا و لفاظیهای بیهوده میپردازی؟
باری اگر طویلهٔ عمرم گسسته‌ایچشم مرا طویلهٔ گوهر فزوده‌ای
هرچند رشته عمرم را گسستهای، .رشته گوهر بر چشمم افزودهای (چشمم را اشکبار کرده‌ای).
هر دم هزار بار به خونم نشانده‌ایروزی که سوز هجران کمتر فزوده‌ای
هوش مصنوعی: هر لحظه هزار بار به من درد و رنج دادهای، اما روزی که دلتنگی و اندوه از جدایی کمتر شده، به من نشان دادهای.
خاقانی از پی تو سر اندازد ارچه بازبر هر غمیش صد غم دیگر فزوده‌ای
هوش مصنوعی: خاقانی برای تو سختیها و غمهای خود را کنار میگذارد، هرچند که بر غمهایش افزوده شده است.