شمارهٔ ۹۵ - در رثاء امام ابو عمر و اسعد
هوش مصنوعی: شعر به ستایش شاه و اوصاف او پرداخته است. شاعر به توصیف ویژگی‌های شاه از دیدگاه‌های مختلف می‌پردازد و می‌گوید که مانند یک ستاره نورانی، عدالت و عظمت او بر همه نمایان است. او به مقایسه‌ی شاه با خورشید، جمشید و پیامبر پرداخته و به این نکته اشاره می‌کند که حتی در عالم خواب هم عظمت و کرامت او حس می‌شود.
شاعر همچنین از غم و اندوه ناشی از فقدان این شاه سخن می‌گوید و به تأثیر فقدان او بر دین و جامعه اشاره می‌کند. او به تاسف و عذرخواهی خود بابت ناتوانی در وصف کامل شاه اعتراف می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که هر سخنی درباره‌ی او ناقص و ناتوان است. نهایتاً، شاعر با احساس عمیق غم و اندوهی که از فرقت امام و رهبر خود دارد، ابراز احساسات می‌کند.
بیدقی مدح شاه می‌گویدکوکبی وصف ماه می‌گوید
هوش مصنوعی: در این جمله به یک بیدق (بیدق به معنای مهره کوچکی است که در بازی شطرنج یا برخی بازیهای دیگر استفاده می‌شود) اشاره شده که درباره‌ی صفات و ویژگی‌های شاه صحبت می‌کند. همچنین به یک کوکب اشاره شده که توصیف زیبایی و صفات یک ماه را دارد. به طور کلی، این عبارت بیانگر این است که موجودات کوچک و عادی نیز میتوانند در وصف و تمجید از بزرگترها و زیباترها بکوشند.
بلکه مزدور دار خانهٔ نحلصفت عدل شاه می‌گوید
هوش مصنوعی: مزدوری که در خانهٔ زنبور عسل است، به ویژگی‌های عدالت پادشاه اشاره می‌کند.
ذره در بارگاه خورشید استسخن از بارگاه می‌گوید
هوش مصنوعی: یک ذره ریز در حضور خورشید هم درباره‌ی عظمت و grandeur خود صحبت می‌کند.
مور در پایگاه جمشید استقصه از پیشگاه می‌گوید
هوش مصنوعی: مور در جایی که جمشید بوده، داستانی را از مقام والایش روایت می‌کند.
خاطرم وصف او نداند گفتگرچه هر چند گاه می‌گوید
هوش مصنوعی: خاطرم نمیتواند به خوبی او را توصیف کند، هرچند گاهی دربارهاش صحبت می‌کند.
باز پرسید تا مناقب اومویه‌گر بر چه راه می‌گوید
هوش مصنوعی: دوباره سوال کرد که چرا مداحان در وصف او چه حرفهایی میزنند و چه راهی را دنبال میکنند.
نور پیغمبرش همی خواندیاش سایهٔ الاه می‌گوید
هوش مصنوعی: نور پیامبر به روشنی بر فراز است و سایهٔ خداوند همواره بر او ناظر است.
مفتی مطلقش همی خواندداور دین پناه می‌گوید
هوش مصنوعی: داور دین که همواره به عنوان مرجع معتبر شناخته می‌شود، در حال خواندن فتوای مفتی مطلق است.
امتش دین فزای می‌خواندملتش کفرگاه می‌گوید
هوش مصنوعی: اهل دیانت او به ایمان و دین میپردازند، اما مردم او به کفر و ناامیدی اشاره میکنند.
آفتابش به صد هزار زبانسایهٔ پادشاه می‌گوید
هوش مصنوعی: نور خورشید به طور وسیع و با شکوهی می‌گوید که سایه پادشاه به اندازهی صدها زبان، حضور و قدرت او را اعلام می‌کند.
پشت دنیا ز مرگ او بشکستروی دین ترک جاه می‌گوید
هوش مصنوعی: زمانی که مرگ او به وقوع بپیوندد، پشت دنیاست که از آن به زشتترین حالت ممکن سقوط می‌کند و دینداری در این میان کنار میرود، در حالی که شخصی که جاه و مقام دارد، به سرزنش و بیخیالی نسبت به این موضوع می‌پردازد.
از سر دین کلاه عزت رفتسر دریغا کلاه می‌گوید
هوش مصنوعی: به خاطر دین و ایمان، کلاهی از سر عزت افتاد و افسوس که این کلاه به میسازد.
چشم بیدار شرع شد در خوابراز با خوابگاه می‌گوید
هوش مصنوعی: چشم آگاه در حالت خواب، اسرار را با مکان خواب در میان میگذارد.
والله ار کس ثناش داند گفتهر که گوید تباه می‌گوید
هوش مصنوعی: به خدا سوگند، اگر کسی ثنای او را بداند، هر کس که در این باره سخن بگوید، در حقیقت باطل می‌گوید.
خاطرم نیز عذر می‌خواهدکه نه بر جایگاه می‌گوید
هوش مصنوعی: من از یادآوری خاطراتم نیز عذرخواهی میکنم که نمیتوانم در جایگاه درست خود صحبت کنم.
هر حدیثی گناه می‌شمردپس حدیث از گناه می‌گوید
هوش مصنوعی: هر گفتاری به شمارش گناهها می‌پردازد، بنابراین سخن از گناه به میان میآید.
اشک من چون زبان خونین همحیلت عذرخواه می‌گوید
هوش مصنوعی: چشمهایم که پر از اشک است، به زبان خود گویای درد و رنجی است که دارم و به نوعی از تو طلب بخشش می‌کند.
مرثیت‌های او مگر دل خاکبر زبان گیاه می‌گوید
هوش مصنوعی: جای تأسف است که گلها و گیاهان اجازه ندارند درد و غم خود را بازگو کنند؛ انگار دل زمین فقط به خاموشی و اندوه بسنده کرده است.
غم آن صبح صادق ملتآسمان شام گاه می‌گوید
هوش مصنوعی: غم آن صبح روشنی بخش ملت، در دل آسمان شب به تصویر کشیده می‌شود.
گر سوار از جگر سپه سازدغم دل با سپاه می‌گوید
هوش مصنوعی: اگر سواری از دل خود غم و ناراحتی را به نمایش بگذارد، با سپاه خود این موضوع را بیان می‌کند.
چشم خور اشک ران به خون شفقراز با قعر چاه می‌گوید
هوش مصنوعی: چشم خورشید، اشکها را به رنگ خون آسمان میریزد و در دل چاه، رازها را به تصویر میکشد.
دانش من گواه عصمت اوستبشنو آنچ این گواه می‌گوید
هوش مصنوعی: دانش من شهادتی بر پاکی اوست. به آنچه که این گواه می‌گوید گوش کن.
آه کز فرقت امام جهانجان خاقانی آه می‌گوید
هوش مصنوعی: آه، از دوری امام جهان، جان خاقانی ناله میزند.
تا شد از عالم اسعد بو عمروعالونم وا اسعداه می‌گوید
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که بعد از آمدن شخصی به نام اسعد بو عمرو، حالتی از شادابی و سروری در جمع احساس می‌شود و او به شوق و شادی می‌گوید: "به شدت خوشحالم!"