شمارهٔ ۹۷ - در حکمت و اندرز

هوش مصنوعی: این متن به نقد فلسفه و نحوه تفکر در مورد زندگی و معرفت می‌پردازد. شاعر با تأکید بر اینکه نباید به امل و آرزوهای دور از واقعیت دل بست، یادآور می‌شود که تلاش و کوشش انسان باید بر مبنای واقعیت باشد و تلاش‌های ابلهانه به نتیجه نمی‌رسد. او بر اهمیت توکل به خدا و روزی از لطف الهی تأکید دارد و از کسانی که به ابزارهای شیطانی برای کسب روزی روی می‌آورند، انتقاد می‌کند. شاعر همچنین ضمن نقد علم و فلسفه، بر ضرورت پیروی از علم دین و حقیقت تأکید دارد و می‌گوید که فلسفه‌ها و اندیشه‌های غیر دینی نمی‌توانند به حقیقت راه یابند. او هشدار می‌دهد که جهل و تعصب نباید مانع دانایی و علم شوند و از عالمان می‌خواهد که علم و دین را در کنار یکدیگر بنگرند، نه به عنوان متضاد. در نهایت، با اشاره به مشکلات اجتماعی و معرفتی، از جامعه می‌خواهد که از جهل و تفرقه پرهیز کند و به سوی علم و اخلاق حرکت کند.