شمارهٔ ۱۸۵ - در عزلت و حکمت و موعظه و ریاضت و انتباه و ارشاد
هوش مصنوعی: این متن شعری است که به وصف حال و هوای صبح گاه و تجربههای روحانی و عشق پرداخته است. شاعر از زیباییهای صبح، عشق و زندگی میگوید و به حالتهای مختلف انسان در این زمان اشاره دارد. او به چگونگی احساسات و دستاوردهای انسانی در دل شب و صبح اشاره میکند و از مزایای عشق و دلدادگی سخن میگوید. در کل، این شعر تصویرگر بیداری روح و جستجوی معانی عمیق زندگی است که با ورود صبح تازه روحیهای نو برمیافرازد.
ما را دلی است زله خور خوان صبح‌گاهجانی است خاک جرعهٔ مستان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: دل ما پر از عشق و شوق است و در صبح زود به یاد آن روزهای شاد و خوش، زندگی به ما انرژی و جان تازهای میدهد. در این لحظهها، احساس نشاط و سرخوشی مشابه حالتی که در اثر نوشیدن شراب به دست میآید، بر ما حاکم است.
جان شد نهنگ بحرکش از جام نیم شبدل گشت مور ریزه خور از خوان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: در نیمه شب، روح نهنگ دریا بهطور کامل بیدار میشود، و در صبح، دل مورچههایی که از برکت سفره صبحانه بهرهمند میشوند، شاداب و سرزنده میشود.
غربال بیختیم به عمری که یافتیمزر عیاردار به میزان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: ما در طول عمر خود تلاش کردیم و با زحمات فراوان، طلا و ارزش واقعی را مانند میزان سنجیدیم تا به صبحهای روشن و امیدبخش دست یابیم.
بس نقد گم ببودهٔ مردان که یافتندرندان خاک بیز به میدان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: بسیاری از مردان باهوش و زبردست گمشدههایی دارند که در صبح زود در میدانها، افراد هوشمند و زیرک را پیدا میکنند.
دولت دوید و هفت در آسمان گشادچون بر زدیم حلقه به سندان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: دولت با سرعت حرکت کرد و درهای هفت آسمان را گشود، هنگامی که صبح‌گاه حلقهای به سندان زدیم.
زین یک نفس درآمد و بیرون شد حیاتبردیم روزنامه به دیوان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: از نفس کشیدن زندهایم و این نفس به ما حیات میبخشد، مانند اینکه روزنامهای را در آغاز صبح میخوانیم و از آن استفاده میکنیم.
اول شب ایتکین وثاق آمدیم بلیکالب ارسلان شدیم به پایان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: در ابتدا شب به اینجا آمدیم و درگیر مشکلات شدیم، اما در پایان صبح به آرامش و موفقیت رسیدیم.
بی‌آرزوی ملک به زیر گلیم فقرکوبیم کوس بر در ایوان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: بدون آرزوی داشتن ثروت، در زیر گلیم فقر، صدای پیروزی را در صبح‌گاه بهصدا درمیآوریم.
غوغا کنیم یک تنه چون رستم و دریمدرع فراسیاب به پیکان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: بیایید با تمام قدرت و شجاعت مانند رستم، در صبح زود با تجهیزات خود، به میدان برویم و صدا به راه بیندازیم.
نقب افکنیم نیم شب از دور تا بریمپی بر سر خزینهٔ پنهان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: در نیمه شب به آرامی و بی سر و صدا حرکت میکنیم تا به سمت خزانهای پنهان برویم که در صبح آشکار خواهد شد.
بی‌ترس تیغ و دار بگوئیم تا که‌ایمنقب افکن خزینهٔ ترکان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: بیهیچ ترسی باید بگوییم تا زمانی که هستیم، راههایی برای نفوذ به گنجینهی ترکان پیدا کنیم، به ویژه در صبح‌گاه.
صور روان خفته دلانیم چون خروسآهنگ دان پردهٔ دستان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: ما مانند مرغهای خوان در خواب دلهایی که بیدار نیستند، در صبح زود با نغمهای آهنگین بیدار میشویم.
چندین هزار جرعه که این سبز طشتراستنوشیم چون شویم به مهمان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: با نوشیدن هزاران جرعه از این چشمهی سبز رنگ، هنگامی که صبح به مهمانی برویم، چه لذتی خواهیم برد.
چو آب روی درنکشیم ارچه درکشیمبحری ز دست ساقی دوران صبح‌گاه
هوش مصنوعی: اگرچه ما آبی را بر صورت نمیکشیم، اما در عوض در صبح‌گاه میتوانیم از دریا و لذتهای ناب ساقی بهرهمند شویم.
گفتی شما چگونه و چون است نزلتانماشا و نزل ما ز شبستان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: تو پرسیدهای که حال ما چگونه است و جایگاه ما در دنیای شب و روز چه تفاوتی دارد.
آتش زنیم هفت علف‌خانهٔ فلکچون بنگریم نزل فراوان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: ما آتش خواهیم زد به هفت علفخانه آسمان، چون که صبح‌گاه را با بارش فراوانش خواهیم دید.
خواهی که نزل ما دهدت ده کیای دهربستان گشاد نامه به عنوان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: اگر میخواهی که زندگیات به تو خوشی و برکت بیازد، باید در زمان صبح که تازه روز آغاز میشود، دست به کار شوی و نامهات را با عنوان خوبی شروع کنی.
تو کی شناسی این چه معماست چون هنوزابجد نخوانده‌ای به دبستان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: تو چطور میخواهی این راز را بفهمی در حالی که هنوز الفبای زندگی را یاد نگرفتهای و به شروع روز نرسیدهای؟
بیاع خان جان مجاهز دلان عشقجز صبح نیست جان تو و جان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: عشق و شور زندگی به مانند نوری تازه در بامداد است، و در این صبح جاننواز، تو و جان تو به یکدیگر مرتبطاند.
گفتی شما که‌اید و چه مرغید و چیستیدسیمرغ نیم‌روز و سلیمان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: تو پرسیدی که چه کسانی هستید و چه جایگاهی دارید، ما همان سیمرغ در اوج آسمان و سلیمان در صبح روشن هستیم.
ما مرغ عرشییم که بر بانگ ما روندمرغان شب شناس نواخوان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: ما پرندگانی هستیم که در آسمان زندگی میکنیم و صدای ما باعث میشود که پرندگان دیگر، که به شب و تاریکی آشنا هستند، صداهای صبحگاهی را بشنوند و به سمت روشنی و امید بیایند.
صبح شما دمی است، دم ما هزار صبحهر پنج وقت ما شده یکسان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: صبح شما تنها یک لحظه است، اما صبح ما در هر پنج وقت نماز به هزار صبح میماند، زیرا همهیشان برای ما مانند صبح‌گاه میشود.
ما را به هر دو صبح دو عید است و جان مامرغی است فربه از پی قربان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: ما در هر دو صبح، در دو جشن شاد و خوشحال هستیم و روح ما مانند پرندهای چاق و سالم است که به دنبال نذری برای قربانی کردن در صبح زود میگردد.
تسکین جان گرم دلان را کنیم سردچون دم برآوریم به دامان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: ما با دمیدن صبح، دلهای پرحرارت را آرام میکنیم و آنها را به حالتی ساکن میرسانیم.
سحرا که بر قوارهٔ سیمین مه کنیمچون برکشیم سر ز گریبان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: وقتی که صبح به آسمان نگاه میکنیم و نور صبحگاهی را مشاهده میکنیم، گویی که در دل کویر با زیبایی و درخشندگی خاصی مواجه شدهایم که یک حس شگفتی و تازگی را به ما منتقل میکند.
بهر بخور مجلس روحانیان عشقسازیم سینه مجمر سوزان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: برای لذت بردن در جمع عاشقان، روح پاکی را به وجود آوریم و دلهامان را چون آتش سوزان در صبح‌گاه روشن نگه داریم.
گر چشم ما گلاب فشان شد عجب مداردل‌های ماست آینه‌گردان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: اگر چشمان ما پر از اشک و اندوه شد، تعجب نکنید؛ زیرا دلهای ما همچون آینههایی هستند که زیباییهای صبح را منعکس میکنند.
خاقانیا مرنج که سلطان گدات خواندآری گدای روزی و سلطان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: ای خاقان! ناراحت نباش، زیرا سلطان روزی را به گدا میخواند و در صبح‌گاه نیز او به گدا همانگونه توجه میکند.
چون ژاله و صبا و شباهنگ هم‌چنینمعزول روز باش و عمل‌ران صبح‌گاه
هوش مصنوعی: مانند شبنم و نسیم و بلبل، تو نیز از روز بیبرخورد و دوری کن و در صبح‌گاه کارهای نیک را انجام بده.
جیحون فشان ز اشک و سمرقند گیر از آهتا ما نهیم نام تو خاقان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: آب جیحون با اشکهای ما روان است و از سوی سمرقند، ما نام تو را به عنوان پادشاه صبح‌گاه بر زبان میآوریم.
از دم سیاه کن رخ دیو سپید روزچون دیو نفس توست سلیمان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: اگر صدای سیاهی به گوش میرسد، چهرهی روشن روز مانند دیو است، زیرا نفس تو همانند سلیمان در صبح زود است.
میلی بساز ز آه وبزن بر پلاس شبدرکش به چشم روز به فرمان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: از دل خودش آرزویی بساز و آن را به تاروپود شب بده و در صبح‌گاه با دیدی روشن به آن بنگر.
از خوان دل به نزل سرای ازل درآیبفرست زله‌ای سوی اخوان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: از دل و احساس خود به منزلگاه جاودانه وارد شو و پیامی به سوی دوستان در صبح‌گاه بفرست.
یک گوش ماهیی بده از می که حاضرنددریاکشان ره زده عطشان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: به من یک لیوان شراب بده، زیرا دریاشناسانی هستند که صبح زود در جستجوی آب تشنه به دریا رفتهاند.
ریزی بریز از آن می ریحانی سرشکوز بوی جرعه کن دم ریحان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: از شراب خوشبو و خوش طعم بریز و بگذار قطرهای از آن به روی گلها بریزد و با رایحهاش، صبح را تازه کن.
چون ماهی ار بریده زبانی دلت بجاستدل در تو یونسی است زبان دان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: اگر به مانند ماهی زبان از دست بدهی، دل تو هنوز در عشق دیگری است. دل تو در عشق است و حتی اگر زبان نداشته باشی، صبح که میرسد، عشق تو را میفهمد.
بر شاه نیم‌روز کمین کن که آه توستهر نیم شب کمان‌کش مردان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: بر شاه نیم‌روز، کمین کن؛ چرا که آه تو تبدیل به تیر کمان‌کش مردان در صبح‌گاه خواهد شد.
هر صبح فتح باب کن از انجم سرشکبنشان غبار غصه به باران صبح‌گاه
هوش مصنوعی: هر صبح، با شروع تازه ای، حس تازه ای را تجربه کن و با اشکهایی که از ستارهها میچکد، غبار غم و ناراحتی را با باران صبح بشوی و پاک کن.
چون بر بطت زبان چه بکار است بهتر آنکچون نای بی‌زبان زنی الحان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: زمانی که سخن گفتن با پرندهای چون بلبل بیفایده است، بهتر است که مانند نی بی‌زبان باشی و آوازهای دلنواز صبحگاهی را سر دهی.
گم کن زبان که مار نگهبان گنج توستبر گنج خود تو باش نگهبان صبح‌گاه
هوش مصنوعی: زبانت را در کنترل بگیر، زیرا کسی که از افشای راز تو مراقبت میکند، شبیه مار است. در صبح زود، خودت مراقب گنجهای درونت باش.