رباعی شمارهٔ ۲۵۷
هوش مصنوعی: این شعر در مورد ماتم و غم ناشی از فقدان یک دوست صحبت می‌کند. شاعر از دوستش می‌خواهد که به جای نشستن در ماتم، وقتی که خود او برخیزد، به یاد آن‌ها بنشیند و غمگین باشد. به طور کلی، این شعر احساسات عمیق و ارتباط انسانی را در مواجهه با مرگ و از دست دادن بیان می‌کند.
ای دوست به ماتم چه نشینی چندینکز ماتم تو شدیم با مرگ قرین
هوش مصنوعی: ای دوست! چرا اینقدر در غم و غصه مینشینی؟ به یاد داشته باش که ما نیز به خاطر غم تو، به مرگ نزدیک شدهایم.
زین ماتم کاندرونی ای شمع زمینچون برخیزی به ماتم ما بنشین
هوش مصنوعی: ای شمع زمین، در این غم و اندوهی که در درون ماست، وقتی که بیدار شوی، خواهش میکنم در سوگ ما بنشین.