شمارهٔ ۵۳
هوش مصنوعی: این متن به زندگی خودکفایی و قناعت اشاره دارد. شاعر، خاقانی، به عزلت و فاصله‌گیری از دنیا می‌پردازد و بر این باور است که زندگی در کنار خداوند و بر پایه قناعت بهتر از زندگی در دربارهاست. او می‌گوید که رزق و روزی انسان به فرمان خدا وابسته است و نمی‌توان به کسی برای آن تکیه کرد. همچنین، او به داستان مورچه‌ای که از سلیمان روزی نمی‌گیرد اشاره می‌کند تا نشان دهد که روزی‌دهنده اصلی خداوند است و باید به او اعتماد کرد.
دارِ عزلت گزید خاقانیکه به از دارِ ملکِ خاقان است
هوش مصنوعی: خاقانی، تصمیم گرفت که در گوشهای از تنهایی و انزوا زندگی کند، زیرا این حالت به نظرش از زندگی در دربار و سلطنت بهتر است.
خورش از مشربِ قناعت ساختکه چو زمزم هم آبِ حیوان است
هوش مصنوعی: خوراک از منبع قناعت تهیه شده است، زیرا مانند آب زمزم که برای حیات است، این نیز برای زندگی ضروری است.
نبَرَد تا تواند اَندُهِ رزقکاندُهِ رزق بر جهانبان است
هوش مصنوعی: کسی تا زمانی که تلاش کند، نمیتواند روزی خود را از دست بدهد. روزی هر فرد به دست خداوند است و او بر جهان حکمرانی می‌کند.
عمر اگر بهرِ رزق موقوف استرزق موقوف بهرِ فرمان است
هوش مصنوعی: اگر عمر انسان تنها برای کسب روزی است، پس روزی نیز بستگی به اراده و فرمان الهی دارد.
نپذیرد ز کس حوالهٔ رزقکه ضمان‌دارِ رزق یزدان است
هوش مصنوعی: هیچ کس نمیتواند از دیگری طلب معیشت کند، چرا که تأمین روزی بر عهده خداوند است و تنها او ضامن روزی بندگانش محسوب میشود.
مور را روزی از سلیمان نیستکه ز روزی‌دهِ سلیمان است
هوش مصنوعی: مور هیچگاه از روزی سلیمان بهرهمند نخواهد شد، زیرا او در واقع به برکت و روزیدهی سلیمان وابسته است.