شمارهٔ ۵۷ - در مرثیهٔ منوچهر شروان شاه
هوش مصنوعی: در این شعر خاقانی، شاعر به ناراحتی و اندوهی اشاره می‌کند که ناشی از فوت منوچهر خضر خو است. او بیان می‌کند که زمان خوشی و نعمت به پایان رسیده و حالا دیگر نور و روشنی وجود ندارد. شاعر به وضعیت دردناک و فقدانی اشاره دارد که در آن راحتی و کرم دیگر وجود ندارد، زیرا هر دو مفهومی که زندگی و شادی را به همراه داشتند، رفته‌اند.
آب حیوان مجوی خاقانیکه منوچهر خضر خو مرده است
هوش مصنوعی: به دنبال آب حیات نروید، چون منوچهر که شبیه خضر است، دیگر در قید حیات نیست.
نوبت راحت و کرم بگذشتتا چراغ کیان فرو مرده است
هوش مصنوعی: زمان آسایش و لطف به پایان رسیده و اکنون زمان تاریکی و ناامیدی فرارسیده است.
راحت آن روز رفت کو رفته استکرم آن روز مرده کو مرده است
هوش مصنوعی: آرامش و راحتی در آن روز وجود دارد، چون چیزهایی که باعث زحمت و نگرانی میشدند، دیگر وجود ندارند.