تناجی
خاقانی شروانی

شمارهٔ ۶۶

شکر انعام پادشا گفتننتوان کان ورای غایت‌هاست
راه شکرش به پای هرکس نیستکه حدش زان سوی نهایت‌هاست
گرچه انعام او مرا شکر استشکر او را ز من شکایت‌هاست