شمارهٔ ۱۲۸ - در مدح خاقان اعظم منوچهر شروان شاه
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به تعریف و تمجید از شخصیتی بزرگ و قدرتمند می‌پردازد، که به خاطر نعمت‌های الهی و احسان‌هایش شناخته شده است. او خود را با ویژگی‌ها و خصال نیک محمد مقایسه می‌کند و بیان می‌کند که او به خوبی این شخصیت را می‌شناسد و او نیز او را می‌شناسد. همچنین به موضوع علم و آگاهی اشاره می‌کند و به دقت و سنجش در مورد چیزها اشاره می‌نماید، به این معنا که هر چیز ارزشمندی به معیاری نیاز دارد تا به درستی سنجیده شود. به عبارت دیگر، او به درک عمیق و معرفت اشاره دارد که نیاز به شناخت و شناخت از ویژگی‌های واقعی چیزها دارد.
ولینعمتم کیست خاقان اعظمکز انعام حق دعاگو شناسد
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که آیا کسی میتواند بهتر از خاقان اعظم (پادشاه بزرگ) باشد که به خاطر نعمت‌های خداوند همیشه شکرگزار و دعاگوست؟ او قدر نعمتهایی که دارد را میداند و به خاطر آنها از خداوند سپاسگزاری می‌کند.
محمد خصال است و حسان او منمن او را شناسم مرا او شناسد
هوش مصنوعی: محمد ویژگی‌ها و صفات خاصی دارد و حسن او هم جزو این ویژگیهاست. من او را میشناسم و او نیز من را می‌شناسد.
منم در سخن مالک الملک معنیملک سر این نکته نیکو شناسد
هوش مصنوعی: من در کلامم صاحب ملک و سلطنت هستم و معنای پادشاهی و قدرت را خوب درک میکنم.
بلی هر زری را عیاری است و وزنیمحک داند آن و ترازو شناسد
هوش مصنوعی: هر طلا و زر دارای ویژگی خاص و معیاری است که میتوان آن را به درستی اندازهگیری کرد و وزن و کیفیت آن را با ترازویی مناسب شناسایی کرد.
بیانی که نغز است فرزانه داندکمانی که سخت است بازو شناسد
هوش مصنوعی: کسی که حکمت و دانایی دارد، میتواند به خوبی سخنان زیبا را درک کند، همانطور که کسی که دارای قدرت و توانایی است، میتواند یک کمان محکم را تشخیص دهد.