شمارهٔ ۱۴۰ - در مرثیهٔ امام ابو عمر و اسعد
هوش مصنوعی: در این شعر، خبر به غروب آفتاب شرع و زوال یک دوره مهم اشاره دارد که باعث ناراحتی عمیق و غم در دل مردم می‌شود. نمادهایی از زوال قدرت و عظمت، مانند فرو رفتن ستاره‌ها و از بین رفتن نور خورشید، به تصویر کشیده شده است. مردم، به ویژه خواص آذربایjan، از این واقعه به شدت آسیب دیده و دچار سوگ و افسردگی می‌شوند. گریه و ماتم در دل خسرو و به طور کلی در جامعه وجود دارد و این غم به رنگ و نمادهای تیره‌ای همچون سیاهی لباس و کبودی دل تجلی یافته است.
خبر برآمد کان آفتاب شرع فرو شدهزار آه زهرک آن خبر شنود برآمد
هوش مصنوعی: خبر آمد که نور حقیقت و راهنمایی دین غروب کرد. در پی این خبر، هزاران آه و ناله از دلهای داغدیده برخواست.
چون روز اسعد ازین چرخ دیر سال فرو رفتز چرخ نالهٔ وا اسعداه زود برآمد
هوش مصنوعی: وقتی روز خوشبختی از این آسمان پرچلنی گذشته شد، بلافاصله صدای ناله و آه از چرخ زمان به گوش رسید.
چو روی علم نهان شد شکست پشت جهانیطراق پشت شکستن ز هر که بود برآمد
هوش مصنوعی: هنگامی که علم و دانش پنهان شد، پشت جهانیان به تنگی افتاد و مشکلات و چالشها از سمت هر کسی به وجود آمد.
خواص آذربیجان چو دود آذرپیچانبسوختند و ز هر یک هزار دود برآمد
هوش مصنوعی: خاصیتهای مردم آذربایجان مانند دودی که از آتش بلند می‌شود، به سرعت از بین رفتند و از هر یک از آنها هزاران دود وارد آسمان شد.
خلیفه جامهٔ سوکش قبا کند چو غلامانکه جان خواجه که سلطان دیر بود برآمد
هوش مصنوعی: خلیفه مانند غلامان لباس سوگ به تن میکند، زیرا جان آقای بزرگ که مدتهاست پادشاه بوده، فرارسیده است.
گریست دیدهٔ خسرو بریخت در کیانیفرود شد که روانش ازین فرود برآمد
هوش مصنوعی: دیدهٔ خسرو به شدت اشک میریزد و از ارتفاعی پایین میآید، به گونهای که روحش از این سقوط آزاد می‌شود.
فلک ستاره فرو برد و خور ز نور تهی شدزمانه مایه زیان کرد و خود ز سود برآمد
هوش مصنوعی: آسمان ستاره‌ها را در خود فرو برده و خورشید از روشنی خالی شده است. زمانه به ما ضرر رسانده و خود از منفعت برآمده است.
مرا ز ماتم او جان و دل به رنگرزان شدلباس جان سیه از رنگ و دل کبود برآمد
هوش مصنوعی: از غم او، جان و دل من به رنگ غم درآمده است؛ لباس جانم به رنگ سیاهی و دل من مانند آسمان پر از ابرهای کبود شده است.