شمارهٔ ۱۷۱ - در مرثیهٔ وحید الدین عم خود
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به فردی اشاره می‌کند که از خاک (یعنی انسان) به زندگی و مردم آمده، اما اکنون در خاک و مرده است. او همچنین به موضوع نسبت و اثبات اهمیت پدر و عم در زندگی اشاره می‌کند، به این معنی که خلاقیت و وجود انسان به پدرش بازنمی‌گردد، بلکه به عم (عمو) او مربوط می‌شود. در نهایت، شاعر از تقدیر و سرنوشت انسان سخن می‌گوید و به اندیشهٔ افول و زوال زندگی اشاره می‌کند.
خاک بر سر پاش خاقانی و در خون خسب از آنکزیر خاک است آنکه از خاکت به مردم کرده بود
هوش مصنوعی: خاک بر سر کسی که خاقانی را با نادانی و حقارتش محجوب کرده و او را در حالتی از ذلت نگاه داشته است. زیرا آن کسی که به تو خدمت کرده و تاثیر مثبتی در زندگی مردم داشته، اکنون زیر خاک است و بیخبر از این رویدادهاست.
دعوی نسبت ز عم کن نز پدر زیرا تو راعم پدید آورده بود ارنه پدر گم کرده بود
هوش مصنوعی: بگو که نسبت خود را به عم (دایی) نسبت به پدر نزن، چرا که او تو را به وجود آورده است و اگر پدرت نبود، تو به دنیا نمیآمدی.