شمارهٔ ۱۷۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره این موضوع است که انسان باید از راهنمایی‌های نادرست و بد فاصله بگیرد، زیرا این راهنما می‌تواند بر روی مسیر زندگی‌اش تأثیر منفی بگذارد. اگرچه ممکن است دیگران به این بدی‌ها افتخار کنند، اما در واقع این افتخار می‌تواند باعث خجالت شود. حتی اگر از یک اصل نیک هم سرچشمه بگیرد، اعمال بد نمی‌توانند خوب شوند. به عبارت دیگر، انسان تحت تأثیر محیط و افرادی که با آن‌ها در ارتباط است قرار می‌گیرد و این می‌تواند باعث تغییر هویت او شود، مانند اینکه طلا در کنار نقره رنگ خود را از دست می‌دهد. در نهایت، تأکید بر این است که باید در شرایط سخت و آزمایش‌ها مراقب بود تا هویت حقیقی خود را فراموش نکنیم.
ز رهنمون بدی نیک ترس خاقانیکه رهنمون چو بد آید رهت نمونه شود
هوش مصنوعی: اگر راهنمایی بد باشد، بهتر است از آن بترسی، زیرا اگر راهنمایی اشتباه باشد، مسیر تو نیز به بیراهه خواهد رفت.
اگرچه بد به حضور تو نیک فخر آردشعار فخر تو از عار باژ گونه شود
هوش مصنوعی: اگرچه بد به حضور تو افتخار میکند، اما نشانههای افتخار تو از ننگ و عار دگرگون خواهد شد.
ز بد گهر همه نیک تو بد شود لیکنبه قول نیک تو فعل بدش نکو نشود
هوش مصنوعی: هرچند که از نیکان بدی به وجود بیاید، اما به خاطر سخن خوب تو، اعمال بد او خوب نخواهد شد.
به رنگ خویش کنندت بدان نبینی آنکه زر به صحبت سیماب سیم گونه شود
هوش مصنوعی: به خاطر نقش و رنگ خودت نمیتوانی کسی را ببینی که طلا در کنار نقره، به رنگ نقرهای در میآید.
وگر چنان که ز سیماب زر سپید شده استببین در آتش تا سرخ رو چونه شود
هوش مصنوعی: اگر مانند ایزدی که از سیماب به رنگ نقرهای تبدیل شده است، نگران هستی، نگاهی به آتش بینداز تا ببینی که چگونه به رنگ سرخ در میآید.