شمارهٔ ۲۴۰
هوش مصنوعی: در این متن شاعر به نمایندگی از خود به مجلس یا محفل خاصی اشاره می‌کند که در آنجا به اشخاص خاصی توجه دارد. او می‌گوید که اگرچه ماهی از یونس مقام و شرافت کسب کرده، اما او نمی‌داند چگونه می‌تواند فلس‌های یونس را به او برساند. همچنین، او به پرنده‌ای اشاره می‌کند که در پی شکار شاهین به سر می‌برد و با طعمه‌ای گران‌قیمت خود را می‌سازد. در نهایت، او می‌گوید که کلاهی از خورشید و قبا از آسمان می‌سازد تا به آن مجلس تقدیم کند. به طور کلی، این متن به آداب و کمالات و طمع شاعر برای تقدیم هدایا به بزرگان اشاره دارد.
به مجلس کو نزیل جود خویش استکجا یارم که نزل دون فرستم
هوش مصنوعی: به جایی رفتهام که بخشش و مهربانی وجود دارد، اما نمیدانم برای دوستی که عزیز و محترم است، چه چیزی بفرستم.
اگرچه ماهی از یونس شرف یافتبه یونس فلس ماهی چون فرستم
هوش مصنوعی: اگرچه ماهی به خاطر یونس مقام و ویژگیهای خاصی پیدا کرد، اما وقتی فلس آن ماهی را به یونس میفرستم، همانند فلس خود یونس نخواهد بود.
چه مرغم کز پی شهباز شیبتقبا اطلس، کلاه اکسون فرستم
هوش مصنوعی: من چقدر ناراحت و اندوهگین هستم که برای رسیدن به شهباز، باید لباسی فاخر و کلاهی پر زرق و برق بیفشانم.
کلاه از زرکش خورشید سازمقبا از ازرق گردون فرستم
هوش مصنوعی: من از طلای درخشان خورشید کلاهی میسازم و از آسمان آبی قبا تهیه میکنم.