شمارهٔ ۳۱۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات خود نسبت به زیبایی و هنر می‌پردازد. او در تبریز، جایی را می‌بیند که پر از شگفتی‌ها و هنرمندی‌ها است. او به این نکته اشاره می‌کند که خود را به خاطر جایی خاص برتر نکند، چرا که زیبایی و هنر در همه جا وجود دارد. ماه، به عنوان نماد زیبایی، تنها یک جایگاه در هفت آسمان دارد و به همین ترتیب، در زندگی هر کسی، زیبایی و هنر به طور طبیعی و یگانه وجود دارد.
تو همه کاخ طرب سازی و خاقانی رادر همه تبریز اندهکده‌ای بینم جای
هوش مصنوعی: تو به عنوان منبع شادی و سرور در قلب تبریز قرار داری و تمام زیباییها و لذایذ زندگی را در وجودت میبینم.
او بدین یک درهٔ خویش تکلف نکندتو بدین ششدرهٔ خویش تفاخر منمای
هوش مصنوعی: او به خاطر یک درهٔ کوچک خود را زحمت نمیدهد، پس تو هم با این ششدرهٔ بزرگت خود را فخر نکن.
ماه در هفت فلک خانه یکی دارد و بسزحل نحس ز من راست به یک جا دو سرای
هوش مصنوعی: ماه تنها در یکی از آسمانها سکونت دارد و تنها در همان مکان است. زحل که سیارهای نحس به حساب میآید، به نظر میرسد که به من نزدیک شده و در یک جا دو منزل دارد.