شمارهٔ ۳۲۰
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع شکرگزاری و تأثیر دعا و هدایت در زندگی اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که نباید از کسی سپاسگزاری کرد، زیرا خوشبختی‌اش نتیجه دعاهایی است که از قدیم‌ترها برایش شده است. او خود را خوارزنده‌ی دعای بزرگ‌ترها می‌داند و تأکید می‌کند که این دعاها زمینه‌ساز شادی و موفقیت او بوده است. در نهایت، شاعر به این نکته می‌پردازد که دعاهایی که در زمان‌های سخت و دشوار برای او شده، او را به درجات بالایی رسانده است.
گفتی که سپاس کس مبر بیشکز دهر به بخت نیک زادی
هوش مصنوعی: تو گفتی که هیچ کس را فراتر از خودت شکر نکن، چون در زندگی فقط به خاطر شانس خوب به دنیا آمدهای.
آری منم از دعای پیرانخورده برِ کشت‌زار شادی
هوش مصنوعی: بله، من از دعای افرادی که تجربه و wisdom دارند، به مانند بارانی که بر زمین خوشبختی میبارد، بهرهمند شدهام.
باقی شدم از هدایت عمکاموخت مرا ملک نهادی
هوش مصنوعی: من از هدایت باقی ماندم و ملکهای را به من بخشیدی که مرا پرورش داد.
عم کرد مرا دعا گه نَزعگفت افضل شرق و غرب بادی
هوش مصنوعی: دعایی که در لحظات سخت و درد به من شد، مرا به اوج آرامش رساند و برتری شرق و غرب را از آن من کرد.