شمارهٔ ۳۲۲
هوش مصنوعی: این شعر به بیان زیبایی‌ها و محبت‌های فرستاده شده از سوی محبوب به شاعر می‌پردازد. شاعر از جنبه‌های مختلف محبت و هدایای معنوی و مادی صحبت می‌کند، از جمله جواهرات و نشانه‌های زیبایی. او به توصیف ویژگی‌های محبوب ترسیم می‌کند و در نهایت به سادگی و دل‌باختگی خود اشاره می‌کند و می‌گوید که خود را در مقایسه با محبت‌های عظیم او، ناچیز حس می‌کند.
اَبَر دستا ز بحر جود مراعنبر دُر ثمن فرستادی
هوش مصنوعی: ابر دستا به معنای بارانی است که از دریای بخشش به من آمده است و تو مانند عنبر، گرانبها و ارزشمند، آن را به من هدیه کردهای.
یَمن و ترک هست شوم و به منیُمن فالِ یَمن فرستادی
هوش مصنوعی: من به رنگ یمن و ترک دچار شدهام و تو برای من خبری از یمن فرستادی.
طغرلی و همای و بلبل رازاغِ طوطی سخن فرستادی
هوش مصنوعی: زاغ به طوطی پیام فرستاده که تو را با طغرل و هما و بلبل مقایسه کردند.
شاه شیران توئی که طَرفه غزالصید کردی به من فرستادی
هوش مصنوعی: تو همان شاه شیران هستی که غزال زیبایی را شکار کرده و به من فرستادی.
گر فرستادی‌اَم غلام حبشبس که ترک ختن فرستادی
هوش مصنوعی: اگر بندهای از حبشه فرستادم، به خاطر این است که تو خیلی دختران ترک را فرستادی.
خادم ساده دل منم که مراخادم ساده تن فرستادی
هوش مصنوعی: من servant ساده و دلپاکی هستم که تو به من خدمتگزاری با ظاهری ساده و بیآلایش فرستادی.