بخش ۱۴ - فصل دیگر(در استنجا)

باید که سه کلوخ یا سه سنگ راست کرده باشد پیش از قضای حاجت، چون فارغ شود به دست چپ بگیرد و بر جایی نهد که پلید نباشد، آنگاه می راند تا به موضع نجاست و آنجا می گرداند و نجاست می رباید چنان که فراتر نبرد نجاست را، این چنین سه سنگ به کار دارد و اگر پاک نشود دو دیگر به کار دارد تا طاق بود آنگاه سنگی بزرگتر به دست راست بگیرد و قضیب به دست چپ بگیرد و بر آن سنگ فراز آورد سه بار یا به دیواری فراز آورد به سه جای و دست چپ جنباند نه دست راست؛ و اگربدین قناعت کند کفایت کند، لیکن اولیتر آن بود که جمع کند میان آب و سنگ و چون آب به کار خواهد داشت از این جای برخیزد و جای دیگر شود که آب بر وی نبشنجد و به دست راست آب می ریزد و به دست چپ می مالد به کف دست، چنان که بداند که هیچ اثر نماند چون دانست که آب بسیار نریزد و نیرو نکند تا آب به باطن رسد، ولیکن به وقت استنجا خویشتن سست فروگذارد و هرچه بدین مقدار آب به وی نرسد آن از باطن است و آنرا حکم نجاست نیست تا وسوسه را به خود راه ندهد و همچنین در استبرا سه بار دست به زیر قضیب فرو آورد و سه بار بیفشاند و سه گام فرا رود و سه بار تنحنح کند و بسیش از این خویشتن را رنجه ندارد که وسواس به وی راه یابد اگر این کرده باشد و هر زمان می پندارد که از استنجا تری پدید آمد، آب بر ازار پای ریزد تا گوید از آن است و رسول (ص) بدین فرموده است برای وسواس را.

هوش مصنوعی: قبل از انجام حاجت، باید سه سنگ را به ترتیب گذاشت. بعد از اینکه کار انجام شد، سنگ را با دست چپ برداشت و در مکانی پاک قرار داد. سپس به محل نجاست می‌رفت و سنگ را به گونه‌ای می‌چرخاند که نجاست را بردارد، بدون اینکه از آن فراتر برود. برای این کار به سه سنگ نیاز دارد و اگر پاک نشود، از دو سنگ دیگر استفاده می‌کند تا کارش انجام شود. سپس یک سنگ بزرگتر را با دست راست برمی‌دارد و با دست چپ قضیب را در دست می‌گیرد و آن را سه بار بر روی سنگ قرار می‌دهد یا بر دیواری می‌گذارد و دست چپ را تکان می‌دهد، نه دست راست. اگر به همین مقدار قناعت کند، کافی است، اما بهتر است که هم آب و هم سنگ را با هم استفاده کند. وقتی که آب مورد نیاز است، باید از آن مکان برخیزد و به جای دیگری برود تا آب به او نرسد. آب را با دست راست می‌ریزد و با دست چپ مالش می‌دهد تا مطمئن شود هیچ اثری نمانده است. اگر متوجه شود آب کم است و به عمق نرسیده، باید در هنگام استنجا خود را کمی آزاد بگذارد و هر مقدار آبی که به او نرسد، از باطن اوست و حکم نجاست ندارد تا وسوسه‌ای برایش ایجاد نشود. همچنین در حین استبرا سه بار دست پایین قضیب می‌برد و سه بار می‌فشرد و سه قدم به جلو می‌رود و سه بار صدای تنحنح درمی‌آورد و نباید به خود زحمت بیشتری بدهد تا مبادا وسواس به او دست بدهد. اگر این کارها را انجام دهد و هر بار پندارد که از استنجا رطوبتی باقی مانده، باید آب روی پوست پایش بریزد تا بگوید که از آن است. این توصیه‌ها از رسول (ص) برای جلوگیری از وسواس است.

و چون از استنجا فارغ شود، دست به دیوار درمالد یا بر زمین، آنگاه بشوید تا هیچ به وی نماند و بگوید در وقت استنجا، « اللهم طهر قلبی من النفاق- حصن فرجی من الفواحش ».