شمارهٔ ۵۱ - باز در ستایش او - مسعود سعد سلمان

شهریارا خدای یار تو بادشهریاری همیشه کار تو باد

شاه مسعودی و سعود فلکاز فلک پیش تو نثار تو باد

نوبت نوبهار دولت تستملک تازه ز نوبهار تو باد

ربع حشمت زمین دولت راحاصل از دست ابروار تو باد

سرمه چشم دیده دولتروز پیکار تو غبار تو باد

نور و نار تو مهر و کینه تستتا زمانه ست نور و نار تو باد

چون ز زخم تو شیر بیشه بماندشیر گردون کنون شکار تو باد

روز بار تو سور کرد جهانتا جهانست روز بار تو باد

آتشین سطوتی و دیده کفرپر دخان تو و شرار تو باد

زاری کارزار و زاری خصمهمه از کار و کارزار تو باد

حیدری حمله ای و نصرت دیناز جهانگیر ذوالفقار تو باد

شیر زخمی و شیر زور چو شیرهمه آفاق مرغزار تو باد

بر سر و مغز و دیده شیرانضربت گرز گاوسار تو باد

دولت کامگار در گیتیبنده رای کامگار تو باد

در شمار عدوست هر چه غم استهر چه شادیست در شمار تو باد

مملکت را همه قرار و مداردر قرار تو و مدار تو باد

دولت کاردان و کارگذاردر همه کار پیشکار تو باد

شده مقصور کارهای جهانبر تک خامه سوار تو باد

آتش مرگ جان دشمن توزخم شمشیر آبدار تو باد

داد و انصاف شاکی و شاکرهمه در امن و زینهار تو باد

بردباری و رحمت ایزدبر دل و طبع بردبار تو باد

چرخ گنج تو را همی گویدمملکت بوته عیار تو باد

هر قراری که خسروی جویددر سر تیغ آبدار تو باد

همه آوردن و گرفتن ملکدر بگیر تو و بیار تو باد

در جهان ملک استوار تو راقوت از دین استوار تو باد

ملک با فتح های تو همه سالهمه چون فتح سال پار تو باد

در سفر باغ و بوستان و بهارمنزل و جای رهگذار تو باد

به شب و روز یمن و یسر جهانز یمین تو و یسار تو باد

تا همی روز و روزگار بودملک را روز و روزگار تو باد

زین حصار تو بنده نام گرفتآفرین ها بر این حصار تو باد