تناجی
مسعود سعد سلمان

شمارهٔ ۹۲

در محنت شو خوش و مکن نعمت یادشو در ده تن که داد کس چرخ نداد
چون بار بلایی که قضا بر تو نهادتن دار چو کوه باش و بی باک چو باد