شمارهٔ ۱۳۱
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به مرگ و زندگی است. او اشاره می‌کند که اگر خاک از چهره‌اش زرد شود و آتش از دمش سرد گردد، برای او روزی که با مرگ پر شود، نزدیکی به واقعیت دارد. در نهایت، او به این نکته می‌رسد که اگر مردانگی و فضیلت وجود نداشته باشد، دنیا بی‌معنی و بی‌ارزش خواهد بود.
خاک از رخم ار برو نهم زرد شودآتش ز دمم گر بدمم سرد شود
هوش مصنوعی: اگر خاکی که بر چهرهام است را بردارم، زرد و بیجان میشود. ولی اگر به دمم نفس بکشم، آن آتش که در وجودم هست، خاموش نمیشود.
روز من اگر ز مرگ پر گرد شودوالله که جهان فضل بی مرد شود
هوش مصنوعی: اگر روز من به مرگ نزدیک شود، به خدا سوگند که این دنیا بدون مردانگی هیچ ارزشی نخواهد داشت.