شمارهٔ ۱۷۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به احساسات غمگین و دلتنگی ناشی از جدایی اشاره می‌کند. او از ابرهایی که نماد اشک و غم هستند صحبت می‌کند و به فاخته‌ای اشاره می‌کند که در صبح به ناله درآمده است. همچنین از لاله‌ای می‌پرسد که چرا لباس خود را پاره کرده، که نمادی از درد و جدایی از معشوق است. در نهایت، شاعر این احساسات را به مسعود، که احتمالاً اشاره به شخصی خاص دارد، مرتبط می‌کند.
این ابر چراست روز وشب چشم تو تروی فاخته زار چند نالی به سحر
هوش مصنوعی: چرا این ابر همیشه بر روی چشمان تو اشک میریزد و این فاخته به خاطر چه در صبح گاه زاری می‌کند؟
ای لاله چرا جامه دریدی در براز یار جدایید چو مسعود مگر
هوش مصنوعی: ای لاله، چرا از زیبایی و طراوت خود دست کشیدی؟ آیا جدایی از محبوب برای تو اینچنین دردناک است؟ مگر مسعود، که نامش به عنوان کسی مشهور است، روزگار سختی را نگذرانده است؟