شمارهٔ ۱۷۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی و درخشش چهره محبوبی اشاره می‌کند که همچون خورشید می‌درخشد. او می‌گوید که چشمانش مانند نیلوفر در آب است و وقتی که نگاهش را به سوی محبوب معطوف می‌کند، احساس شعف و شگفتی بیشتری پیدا می‌کند. در واقع، شاعر از زیبایی و تاثیر نگاه محبوب بر خود سخن می‌گوید.
تا دیده ام آن روی چو خورشید انوردر آبم از این دو دیده چون نیلوفر
هوش مصنوعی: تا زمانی که آن چهره درخشان مانند خورشید را دیدهام، درونم از این دو چشم به مانند نیلوفر در آب شده است.
برداشته از آب چو نیلوفر سربر دیدن تو گشاده این دیده تر
هوش مصنوعی: مانند نیلوفر آبی که از آب سر برمیآورد، چشمانم برای دیدن تو باز شده و آمادهاند.