شمارهٔ ۲۳۲
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس ناامیدی و گله مندی شاعر از بی‌وفایی و غیبت معشوق است. شاعر به معشوق خود می‌گوید که او را ترک کرده و در عوض او تنها مانده است. شاعر با به کار بردن واژه‌ای چون "نامردم"، به عدم وفاداری و بی‌تفاوتی معشوق اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که در کنار او باشد.
گفتم که تو بی وفایی ای نامردممن مردم و تو کجایی ای نامردم
هوش مصنوعی: گفتم که تو به من وفا نداری، ای مرد نامرد، من انسانم و تو کجا هستی، ای مرد نامرد؟
خس دوست چو کهربایی ای نامردمزان با چو منی نپایی ای نامردم
هوش مصنوعی: دوست من مانند کهرباست، ای مرد بیخود! بر این اساس، با وجود من، نمیتوانی در جایی ثابت بمانی، ای مرد بیخود!