شمارهٔ ۲۹۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به تصویرسازی از شرایط سرد و یخبندانی می‌پردازد. او توصیف می‌کند که بسترش از برف و بالشش از یخ تشکیل شده و در جایی که زندگی‌اش جریان دارد، خاکستر و بخار وجود دارد. به نوعی، او خود را در محیطی سرد و سخت معرفی می‌کند که در آن همه چیز سرد و بی‌روح به نظر می‌رسد.
من بستر برف و بالش یخ دارمخاکستر و یخ پیشگه و بخ دارم
هوش مصنوعی: من در سرما و برف خوابیدهام و به جای بالش، یخ دارم. هرجا که هستم، خاکستر و یخ در اطرافم است و بخار میزند.
چون زاغ همه نشست بر شخ دارمدر یکدو گز آب ریزو مطبخ دارم
هوش مصنوعی: چون زاغها همه کنار هم نشستهاند، من در یک دو قدمی آب میریزم و در آشپزخانه مشغولم.