شمارهٔ ۲۹۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر می‌گوید که اگر به بهشت برود، باید به زیبایی‌ها و حوریان آن فخر کند. او همچنین اشاره می‌کند که اگر باور خدا نمی‌تواند او را به بهشت راهی کند، به سمت جهنم خواهد رفت و از آن نیز نمی‌ترسد. به طور کلی، شاعر به تجملات بهشت و جهنم و احساسات شخصی‌اش نسبت به آنها پرداخته است.
آنم که اگر به خلد جایی سازمحورالعین را کشید باید نازم
هوش مصنوعی: من کسی هستم که اگر در بهشتی جایی بسازم، باید به زیبایی و ناز حوریان افتخار کنم.
رضوان سبک ار پیش نیاید بازمبر تابم روی و سوی دوزخ تازم
هوش مصنوعی: اگر رضوان به سمت من نیاید، من دوباره تاب نیاورده و به سوی جهنم میروم.