شمارهٔ ۲۹۴
هوش مصنوعی: شاعر در این بیتها از دشواری شب و کمبود خواب صحبت میکند. او میگوید که هر شب از خواب خوش خود محروم است و مثل شمع در حال سوختن است. او به خاطر آرزوهای خود دلش آتش میگیرد و در انتظار خواب است تا صبح فرا برسد.
دیده همه شب ز خواب خوش بردوزمبر تن گریم چو شمع و از دل سوزم
هوش مصنوعی: چشمانم را تمام شب از خواب خوش میدوزم، بر تنم مانند شمع میگریم و از دل سوزانم میسوزم.
از آرزوی خیال جان افروزمدر آرزوی خواب شبی تا روزم
هوش مصنوعی: من در آرزوی خیالی هستم که جانی تازه به من ببخشد و در انتظار خواب شبی هستم که به سرآغاز یک روز جدید منجر شود.