شمارهٔ ۳۳۶
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ارزش و اهمیت دوست اشاره می‌کند. او می‌گوید که هر انسانی که از دیگران بالاتر و برتر باشد، باید ذاتش را به بهایی گران بفروشد و در هر مکانی جایگاهش باید به اندازه جان او ارزشمند باشد. در نهایت، شاعر به دوستش می‌گوید که تو باید به جانم ارزش ببخشی و رایگان نباشی.
هر جان که بود برتر از آن باشی توبخریده امت به جان گران باشی تو
هوش مصنوعی: هر روحی که وجود دارد، از تو بهتر است، اما تو با داشتن جان گرانبها، به آرامش و امانت مردم ارزش میدهی.
هر جای مرا به جای جان باشی توای دوست به جان نه رایگان باشی تو
هوش مصنوعی: هر کجا که باشی، برای من مثل جانم خواهی بود، ای دوست. پس در زندگیام هیچ چیز کم ارزش نخواهی بود.