شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و وابستگی عمیق شاعر به محبوبش است. شاعر به زیبایی‌های محبوب اشاره می‌کند، مانند زلف‌هایش که به زیبایی طبیعی او اضافه می‌کند. او از وفاداری و تسلیم‌پذیری محبوب در برابر خواسته‌های خود سخن می‌گوید و اینکه محبوب همیشه در انتظار اوست. حتی در غیبت شاعر، محبوب به او فکر می‌کند و غم دوری او را نمی‌تواند تحمل کند. در کل، شاعر احساسات و وابستگی عاطفی قوی خود را به معشوق بیان می‌کند.
شکسته زلف یکی ترک مست یار منستکه آرمیده چو جان سخت در کنار من است
هوش مصنوعی: برای من، زلف شکسته یک معشوق شرابی است که در کنار من آرام گرفته و مانند جانم برایم عزیز است.
بهر چه امر کند من باختیار ویمبهر چه حکم کنم او باختیار من است
هوش مصنوعی: هر چه او دستور دهد، من با کمال میل انجام میدهم و هر حکمی که من صادر کنم، او با کمال انتخاب و اختیار آن را قبول می‌کند.
شبی که دیرتر آیم بخانه از بازارنشسته بر در مشکو بانتظار من است
هوش مصنوعی: شب که دیر به خانه میرسم، او در در منتظر من نشسته است.
بگرد مشکوی من غم گذر نیارد کردکه دل فریبی از اینگونه غمگسار من است
هوش مصنوعی: محبوب من، با زیباییهایش، باعث میشود که غم و اندوه به سراغم نیاید، زیرا دل من به این شیوه از دلداری و محبت او عادت کرده است.