شمارهٔ ۱۰۶
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی توصیف می‌کند که چشمان پرحیرت و جذاب معشوق چه تاثیری بر دل و جان عاشقان می‌گذارد. معشوق با چشمان خود خواب و فتنه‌هایی را به وجود می‌آورد. تنها کسانی که عشق را تجربه کرده‌اند و به معشوق عشق می‌ورزند، می‌توانند از دل‌تنگی و وابستگی رها شوند. همچنین شاعر به تضاد بین یقین و شک اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق واقعی انسان را به حقیقت می‌رساند و از بندهای وابستگی آزاد می‌کند. در نهایت، او به قدرت عشق می‌پردازد که باعث می‌شود حتی در حال مستی، انسان قادر به برخاستن و ادامه مسیر باشد.
دو چشم مست تو کز خواب ناز برخیزدهزار فتنه ز چین و طراز بر خیزد
هوش مصنوعی: دو چشم زیبا و خمار تو از خواب شیرین بیدار می‌شود و با خود هزاران غم و حاشیه زیبا را به همراه می‌آورد.
کسی بطره کوتاه تو نیارد چنگمگر که از سر عمر دراز برخیزد
هوش مصنوعی: هیچکس نمیتواند به راحتی به تو دسترسی پیدا کند، مگر اینکه از روزهای طولانی زندگی خود توانی به کار گیرد.
هر آنکه جان و سر اندر سر هوای تو کردز خیل دلشدگان سر فراز برخیزد
هوش مصنوعی: هر کس که عشق و ارادت به تو را در دل داشته باشد، از میان تمام عاشقان، سربلند و برتر خواهد شد.
هر آنکه بر سر راهت نشست و دل بتوبستز مهر هر دو جهان بی نیاز برخیزد
هوش مصنوعی: هر کسی که در مسیر تو قرار گرفت و دلش به محبت تو مشغول شد، از هر دو جهان بینیاز خواهد شد.
چنانکه زلف پریشیده تو بر رخسارمیان شک و یقین امتیاز برخیزد
هوش مصنوعی: زلفهای بینظم و آشفتهی تو مانند تردید و اطمینان بر چهرهام جلوهگری می‌کند و مرا به تفکر و تأمل وامیدارد.
بشاهراه حقیقت بمنزل تحقیقکسی رسد که ز عشق مجاز برخیزد
هوش مصنوعی: در مسیر حقیقت، تنها کسی به مقصد واقعی میرسد که از عشق سطحی و بیمغز فراتر رود و به عمق احساسات و معانی دست یابد.
ندیده ایم که از جام عشق بیخود و مستکسی فتد که دگر باره باز برخیزد
هوش مصنوعی: هیچگاه ندیدهایم که کسی از عشق به حالت بیخودی و مستی بیفتد و سپس دوباره به حالت اول خود بازگردد.