شمارهٔ ۲۴۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از احساس شادی و رضایت خود سخن می‌گوید، حتی در شرایط سخت و دشوار. او از دوستی با خدا و احساس خوشبختی در کلبه‌ی فقر می‌گوید و تأکید می‌کند که اگرچه ممکن است مردم از او دوری کنند، او با خدا خوش است. همچنین اشاره می‌کند که حتی اگر کسانی به او ناسزا بگویند یا با او دشمنی کنند، او از این قضیه ناراحت نیست و همچنان خوشحال است. او با اشاره به آلودگی و گناهان خود، اما به رحمت و لطف خداوند امیدوار است و به این ترتیب بر احساس خوشی و رضا در زندگی تأکید دارد.
از قول دوست ما بیکی مرحبا خوشیمبا یک رسالت از دم باد صبا خوشیم
هوش مصنوعی: ما از طرف دوستی به یک نفر سلام و خیرمقدم میگوییم و این کار را با لطف و نسیم دلانگیز باد صبا انجام میدهیم.
در بارگاه دوست اگر نیست راه مادر کلبه فقر و سرای گدا خوشیم
هوش مصنوعی: اگر در مکان عزیز و موردنظر دوست راهی برای ما وجود ندارد، در کلبه فقر و خانه گدایان هم خوشحال و راضی هستیم.
گر بگسلند خلق همه دوستی زمارنجیده نیستیم که ما با خدا خوشیم
هوش مصنوعی: اگر همه مردم از ما جدا شوند و از دوستیمان سست شوند، ناراحت نیستیم چون ما با خدا خوشحالیم.
خوش باد وقت خواجه اگر گفت ناسزابا ما، که ما بدان سخن ناسزا خوشیم
هوش مصنوعی: وقتی خواجه در مورد ما حرف بدی میزند، این برای ما خوشایند است، زیرا از آن نوع سخنان بد لذت میبریم.
از ماجرای ما سخن ناستوده گفتگر شیخ شهر، ما بهمان ماجرا خوشیم
هوش مصنوعی: اگر چه شیخ شهر درباره ما داستانی ناپسند بیان کرده است، ما همچنان به همان داستان خودمان خوشیم و به آن افتخار میکنیم.
با دشمنان بنده بگو گر شما بماخوش نیستید، باک نیست که ما با شما خوشیم
هوش مصنوعی: برو با دشمنان بنده بگو اگر از ما راضی نیستید، اشکالی ندارد، چون ما خودمان با هم خوبیم.
جز نیستی چو نیست همه ما سوای حقما نیز نیستیم و بدان ما سوی خوشیم
هوش مصنوعی: اگر هیچچیزی وجود نداشته باشد، پس ما نیز جز خداوند وجود نداریم و در حقیقت، ما نیز بخشی از ذات او هستیم.
آلوده دامنیم و بعصیان سیاهرویلیکن بلطف و رحمت بی منتها خوشیم
هوش مصنوعی: ما در دامن گناه آلودیم و در معصیت غوطهور، اما به لطف و رحمت بیپایان خداوند، حالمان خوش است.