شمارهٔ ۳۲۲
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق شاعر درباره زشتی‌ها و مشکلات زندگی می‌پردازد. شاعر خود را در وضعیتی بی‌نهایت ضعیف و ناتوان توصیف می‌کند و از دوری از حق و حقیقت شکایت دارد. او ضمن اشاره به نقص‌های جسمی و روحی‌اش، به یاری و نجات‌دهنده‌ای به نام "یار جلاخذبیدی" اشاره می‌کند که در سختی‌ها و دردها، امید و پشتیبانی او به شمار می‌آید. شاعر در نهایت، به جستجوی یار و طلب یاری از او می‌پردازد و از دیگران نیز می‌خواهد که در این مسیر او را همراهی کنند. در کل، شعر مملو از احساس نیاز به محبت، یاری و نجات از شرایط سخت زندگی است.
تن همه زشتی و بدی یارجلاخذبیدیجان همه دیوی و ددی یار جلاخذبیدی
هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی و زشتی انسانها اشاره دارد. به این معنا که جسم انسان ممکن است نمایانگر زشتها و ناپسندیها باشد، اما درون او جانی وجود دارد که میتواند هم دیوانگی و هم زیبایی را در بر داشته باشد. در واقع، ظواهر ممکن است ناپسند و زشت به نظر برسند، اما باطن انسان میتواند عمیقتر و پیچیدهتر باشد.
از همه جا بیخبرم، عبرت اهل نظرملنگ و شل و کور و کرم یارجلاخذبیدی
هوش مصنوعی: من از همه چیز بیخبرم و در نظر من، کسانی که عبرت میگیرند، ضعیف و ناتوان هستند و نمیتوانند به درستی ببینند یا بشنوند.
بر در هر خانه و کو، در همه جا وز همه سواز من دلخسته بگو یارجلاخذبیدی
هوش مصنوعی: در هر خانه و کوچه، در همه جا و از هر سو، درباره من که دلشکستهام بگو، ای کسی که میشنوی.
کور منم، عور منم بیدل و بی زور منماز ره حق دور منم یار جلاخذبیدی
هوش مصنوعی: من نابینا و ناتوانم و از مسیر حقیقت دور ماندهام، حتی در سختی‌ها هم یار و همراهی ندارم.
مرد توئی مرد توئی، چاره هر درد توئیقطب توئی فرد توئی یارجلاخذبیدی
هوش مصنوعی: تو مردی، تو یاور هر دردی، تو قطب و محور هستی، و تو فردی خاص و منحصر به فردی.
مایه هر سور توئی،قائد هر کور توئیخانه معمور توئی یار جلاخذ بیدی
هوش مصنوعی: تو منبع شادی و خوشی هستی، رهبری برای کسانی که در تاریکی هستند. تو خانهای آباد و پر برکت هستی و یاری برای دوستان و نزدیکانت.
سنگ توئی، جام توئی، ننگ توئی نام توئیخاص توئی عام توئی یار جلاخذ بیدی
هوش مصنوعی: تو سنگ هستی، تو جام هستی، ننگ و نام تو یکی است، خاص و عام تو یکسانند، ای یار، تو مانند درخت بید هستی.
پخته توئی خام توئی، دانه توئی دام توئیخانه توئی بام توئی یار جلاخذبیدی
هوش مصنوعی: تو هم پخته و成熟 هستی و هم خام و ناپخته، به عنوان دانهای هستی که در دامهایی گرفتار است. تو خانه و منابع منی، همچون بامی که مرا سرپناه میدهد و یار و همراهی هستی که میدرخشی.
سست و گران خیز شدم بیخود و ناچیز شدمسخره هر حیز شدم یار جلاخذبیدی
هوش مصنوعی: از خود بیخود شدم و احساس سبکی و بیاهمیتی کردم، به حدی که به مسخره و بازیچهای برای دیگران تبدیل شدم.
پیر و فرومانده شدم، از همه در رانده شدمخسته و درمانده شدم یارجلاخذبیدی
هوش مصنوعی: پیر و ناتوان شدهام و از همه جدا شدهام. خسته و بیرمق شدهام، ای یاری که به دادم برس.
بر در مردان جهان، حلقه بزن نعره زنانفاش بگو از دل و جان یار جلاخذبیدی
هوش مصنوعی: بر در مردان بزرگ، با صدا و شور فریاد بزن و به صراحت از عشق و احساساتت نسبت به یار بگو.