شمارهٔ ۳۵۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به معشوقی می‌پردازد که با زیبایی و لطف خود، دل او را پر از درد و حسرت کرده است. شاعر از او می‌خواهد که بگوید چگونه توانسته این همه رنج را به دل او بیاورد. او به خاطر نهادن جام می گلگون بر دست رقیب، عذاب و درد را بر جان او افزوده و از معشوق می‌پرسد چرا این کار را کرده است. این احساسات، نشان‌دهنده عشق تلخ و دلتنگی شاعر است.
تا لاله صفت جانا گلگونه قبا کردیچون لاله هزاران داغ اندر دل ما کردی
هوش مصنوعی: ای محبوب زیبا که همچون لاله، با قبا و پوشش زیبا جلوهگر شدی، تو با دل ما مانند هزار لاله، داغ و درد به جا گذاشتی.
خستی و جفا کردی بستی و رها کردیجانا بکه بر گویم با ما تو چه ها کردی
هوش مصنوعی: عزیزم، تو به من بیاعتنایی کردی و به من آسیب رساندی. با اینکه از من دور شدی، اما من هنوز از تو میپرسم که چه کارهایی با من کردی.
تا جام می گلگون دادی برقیب دونکردی بدل ما خون، ای یار چرا کردی
هوش مصنوعی: ای یار، وقتی که می سرخ را به رقیب دادی، دل ما را به درد آوردی و آن را پر از خون کردی، چرا این کار را کردی؟