شمارهٔ ۱ - هوالعزیز - میرزا حبیب خراسانی

ای تو مسما و هر دو گیتی اسمابادا اسما همه فدای مسما

نعت تو از ما تنزه است و تقدسمدح تو از خود تبارک است و تعالی

ذره چه داند حدیث طلعت خورشیدپشه چه داند رموز خلقت عنقا

پرتوی از نور دانش و کنش تودر دل دانا فتاد و دست توانا

روح ز بالا بخلقت آمد تا شیبباز بامرت رود ز شیب ببالا

در همه باطن توئی و از همه ظاهردر همه پنهان توئی و از همه پیدا

از تو هویدا شده وجود دو گیتیهم ز دو گیتی وجود تو است هویدا

قطره نیارد صفت ز دریا، لیکنبر قدر خود کند حکایت دریا

ذره نیارد صفت ز خورشا، لیکنبر مثل خود کند روایت خورشا

روزنه از ماه می نگوید لیکنبر حسب خود بود دهانش گویا

نزد همه حاضری و از همه غائببر ز همه جا توئی و در بهمه جا