شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر بیان میکند که اگر باده مینوشد، این کار را با خرد و حکمت انجام میدهد و با افرادی آگاه و فرزانه مینوشد. او خود را دیوانه نمیداند که با افراد نادان و بیخود باده بنوشد، چون عقل و کمال را میپسندد.
من باده اگر خورم حکیمانه خوردمبا مردم هوشیار و فرزانه خورم
هوش مصنوعی: اگر من مشروب بنوشم، این کار را با درایت و بصیرت انجام میدهم و در کنار افرادی عاقل و زیرک مینوشم.
دیوانه نیم که جوهر عقل و کمالبا مردم دیو خوی دیوانه خورم
هوش مصنوعی: من دیوانه نیستم که با انسانهای بیخبر از عقل و کمال، همصحبت شوم و افکار و ویژگیهای خود را فدای آنها کنم.