شمارهٔ ۴۵
هوش مصنوعی: این شعر به فکر و نگرانی شاعر درباره عمر و پیری اشاره دارد. او از طرف مقابل میپرسد که تا کی میخواهد در سرکشی و بیتوجهی باقی بماند و از زیباییهای زندگی استفاده نکند. اشاره به اینکه زیبایی و جوانی به زودی زوال مییابند و نباید فرصتها را از دست داد.
تا چند بتا تو سرکشی خو داریتا کی جانا گره بر ابر و داری
هوش مصنوعی: چقدر باید بر تو بیتوجهی کنی، ای جانا؟ تا کی میخواهی به غرور و سختگیری ادامه دهی؟
این روی سیه میشود، این موی سپیدناز اینهمه گر بروی یا مو داری
هوش مصنوعی: این چهره تیرهات زیبا میشود و این موهای سپیدت هم جذابیت خاصی دارند. این همه زیبایی در سایهی آن چهره است، چه حالا که موهای زیبایی داری.