رباعیات

شمارهٔ ۱

از بس به فلک فغان رسیده است مرا

شمارهٔ ۲

بنیاد بدی پایه ندارد جانا

شمارهٔ ۳

ره را به خیال رفتن البته بد است

شمارهٔ ۴

تا مِیل من و تو بر جفا و ستم است

شمارهٔ ۵

گر باد مخالفی وزید از چپ و راست

شمارهٔ ۶

هر چند مرا شباب بگذشت ای دوست

شمارهٔ ۷

گاهی ز وصال تو، دلم آرام است

شمارهٔ ۸

در دارِ جهان تا بُوَدَت جان به جسد

شمارهٔ ۹

آزاد دلا ز قید تن باید بود

شمارهٔ ۱۰

طفلی که هنوز باید او شیر خورد

شمارهٔ ۱۱

بی علم کسی بود که نا اهل بود